روی زشت‌تر چهره فقر

این روزها ماجرای دردناک گورخواب‌ها و مصائب‌شان، احساسات عمومی جامعه را به شدت جریحه‌دار کرده است، در این میان نکته درخور توجه و به عبارتی آزاردهنده دیگر این است که رسانه‌ای شدن گورخواب‌ها، قله کوه بزرگی از فقر است که چهره زشت خود را نشان داده است

به گزارش سفیرخور این روزها ماجرای دردناک گورخواب‌ها و مصائب‌شان، احساسات عمومی جامعه را به شدت جریحه‌دار کرده است، در این میان نکته درخور توجه و به عبارتی آزاردهنده دیگر این است که رسانه‌ای شدن گورخواب‌ها، قله کوه بزرگی از فقر است که چهره زشت خود را نشان داده است، آنچه در نصیرآباد شهریار، پرده‌برداری شد، همه ابعاد و عوالم فقر نیست و فاجعه عمیق‌تر از آن چیزی است که در زیر پوست شهرهای کشورمان، خیزش دارد تاکنون هم تدبیری قاطع برای مهار و درمان آن اندیشیده نشده و متاسفانه طرح و برنامه‌ای جامع و کارآمد برای تقابل با این پدیده شوم در آینده هم به چشم نمی‌خورد.

به این ترتیب، مهم ترین و بدیهی‌ترین پرسشی که در این وضعیت به ذهن متبادر می‌شود، این است که عامل یا عوامل اصلی این شرایط چیست. بدون شک، پدید آمدن این فاجعه کار دیروز و امروز نیست بلکه به همه توجه و مساهمت‌ها به‌جای توجه به علت بروز فقر به معلول بوده است. پس اگر بگوییم همه در بروز این شرایط مسوول بوده‌اند، خطا نگفته‌ایم.

یادمان نرود انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ با هدف ریشه‌کن کردن فقر و تحقق عدالت شکل گرفت و به پیروزی رسید. حال بعد از سال‌ها از آن انقلاب آرمانی که قرار بود به تضاد‌های طبقاتی پایان دهد، چهره‌ای از فقر رخ می‌نماید که شاید به ذهن مردم خطور نمی‌کرد. اگر طی همه این سال‌ها به جای سیاه‌چاله اختلاس‌ها و دیگر زد و بند‌های پرابهام و غیرشفاف مالی، پول چند بشکه نفت هزینه ساخت گرمخانه‌های عمومی و دیگر امکانات رفاهی می‌شد، چه‌بسا امروز کارتن‌خوابی و گورخوابی این‌گونه احساسات عمومی را جریحه‌دار نمی‌کرد.

ماجرای اسفبار گور‌خواب‌ها صرف یک واقعیت است که انکار آن غیرممکن است و اثبات آن نیازمند آموزه‌های مارکس و انگلس نیست بنابراین گزارش‌های واقعی از این دست نباید متضمن این تصور شود که جریانی می‌خواهد سناریوی سیاه‌نمایی عملکرد مسوولان را در افکار عمومی مهندسی کند.

کسی ادعا نمی‌کند که نباید فقر و فقیری در کشور وجود داشته باشد، کسی هم مدعی نیست که مثلا در آمریکا، فرانسه و انگلستان بی‌خانمان و کارتن‌خوابی وجود ندارد اما اینکه بی‌خانمانی در ایران آن هم با امکانات تعجب‌برانگیز، اسفبار و درد‌آور است.

در چنین شرایطی، دغدغه آرمان خواهانه این است که مسوولان کشور باید در میان این همه دلمشغولی‌های سیاسی، جناحی و داخلی و خارجی، توجه به معیشت مردم و کاهش فقر در جامعه را هم در زمره اولویت‌هایشان قرار دهند چراکه فقر بیش از آنچه امروز رخ نموده، در حال گسترش است.

 

دکتر صلاح‌الدین هرسنی*

* مدرس علوم سیاسی و روابط بین‌الملل

مجمع واردات

Go to TOP